Nefropatia cukrzycowa – przyczyny powstawania i objawy choroby



Cukrzycowa choroba nerek jest przewlekłym powikłaniem cukrzycy zaliczanym do tzw. powikłań mikroangiopatycznych, czyli spowodowanych uszkodzeniem małych naczyń krwionośnych.

Bezpośrednim czynnikiem uszkadzającym nerki jest podwyższone stężenie cukru we krwi. Do rozwoju nefropatii cukrzycowej konieczna jest jednak predyspozycja genetyczna. U 70% chorych na cukrzycę nigdy nie dojdzie do rozwoju jawnej nefropatii cukrzycowej właśnie z powodu braku tej predyspozycji.

Do najważniejszych czynników ryzyka nefropatii cukrzycowej należą:

  • hyperglikemia (źle kontrolowana cukrzyca),
  • nadciśnienie tętnicze,
  • zaburzenia lipidowe,
  • albuminuria, białkomocz,
  • palenie tytoniu,
  • nadmierne spożycie białka w diecie.

Aby zahamować rozwój nefropatii cukrzycowej, należy jak najlepiej wyrównać zaburzenia gospodarki węglowodanowej, lipidowej oraz wartości ciśnienia tętniczego.

Objawy kliniczne

Choroba nerek przebiegająca z mikroalbuminurią lub białkomoczem poniżej 3,5 g/dobę oraz GFR powyżej 60ml/min może nie dawać żadnych swoistych objawów. Dolegliwości pojawiają się dopiero przy znacznej utracie białka powyżej 3,5 g na dobę (zespół nerczycowy) i pogłębiającej się niewydolności nerek (toksemia mocznicowa). Mogą to być:

  • obrzęki,
  • wzrost ciśnienia tętniczego krwi,
  • niedokrwistość,
  • brak apetytu,
  • zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej,
  • trudności z wyrównaniem cukrzycy (w schyłkowej niewydolności nerek zmniejsza się zapotrzebowanie na insulinę).

Uwaga! Większość z tych dolegliwości może towarzyszyć każdej niewydolności nerek, niezależnie od jej przyczyny.

 

Opublikowano: 22 kwietnia 2019