Koronawirus: Jak długo SARS-CoV-2 utrzymuje się na różnych powierzchniach i przedmiotach?



Do utrzymania aktywności i zdolności do namnażania wirus SARS-CoV-2 potrzebuje komórki „gospodarza”, czyli np. komórki człowieka. Jednak według badań przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych [1], koronawirus może utrzymywać swoją aktywność poza organizmem ludzkim od kilku godzin do nawet kilku dni, pozostając na powierzchniach różnych materiałów lub przedmiotów.  Amerykańscy naukowcy przetestowali cztery rodzaje materiałów najczęściej spotykanych w domach, sklepach i miejscach publicznych, tj.: plastik, stal nierdzewną, miedź i karton (papier). Niewielka ilość wirusa została naniesiona na przedmioty wykonane z tych materiałów, które następnie zostały poddane badaniom. Analiza wyników wykazała, iż wirus utrzymuje się najdłużej na twardych i gładkich powierzchniach. Przykładowo, na plastiku i stali, do ponad 72 godzin. Na kartonie wirus był wykrywalny do 24 godzin, natomiast na przedmiotach wykonanych z miedzi – do 4 godzin. Podobny test został wykonany przez naukowców z Hong Kongu [2], którzy poddali badaniom dodatkowo drewno i szkło oraz przedmioty takie jak: chusteczki higieniczne, kartka papieru, banknoty, ubrania i maseczki chirurgiczne. Wirus naniesiony na chusteczkę i kartkę papieru znikał po 3 godzinach, jednak na banknotach utrzymywał się aż do 4 dni. Obecność wirusa na ubraniu odnotowywano do 2 dni. Tymczasem, co niezwykle ważne, na zewnętrznej części maski chirurgicznej, wykrywano go nawet po 7 dniach. Podobnie jak w badaniu przeprowadzonym przez naukowców z USA, wirus utrzymywał się do kilku dni na twardych i gładkich powierzchniach, na drewnie do 2 dni a na szkle do 4 dni. Natomiast na stali i plastiku koronawirus był niewykrywalny dopiero po 7 dniach. Rozbieżność w wynikach naukowców amerykańskich i chińskich można wytłumaczyć zróżnicowanymi warunkami w jakich próbki były testowane. Badania różniły się od siebie np. temperaturą i wilgocią powietrza, w której przedmioty były przechowywane.

 

Należy pamiętać, że zdolność przeżycia wirusa SARS-CoV-2 na przedmiotach codziennego użytku może różnić się od tej, która została opublikowana w badaniach. Niejednokrotnie warunki w naszym środowisku naturalnym znacznie odbiegają od kontrolowanych warunków utrzymywanych w laboratoriach.

Centra Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) w Stanach Zjednoczonych podają, że dotykając zakażonej powierzchni a następnie dotykając własnych ust, nosa lub oczu możemy przenieść wirusa do organizmu i spowodować infekcję [3].

Jak dotąd nie ma jednak badań potwierdzających dane na temat ilości cząstek wirusa (tzw. wirionów), która jest potrzebna, aby człowiek zaraził się i zachorował. Nie mając takiej wiedzy, nie możemy stwierdzić jak długo wirus znajdujący się na przedmiotach codziennego użytku stwarza dla nas zagrożenie. Dlatego tak ważne jest stosowanie się do zaleceń dotyczących higieny osobistej i innych niefarmakologicznych metod, które pomogą nam uchronić się przed chorobą COVID-19.

Źródła:

  1. Doremalen NV, Bushmaker TD, Morris Dundefined, et al. Aerosol and surface stability of HCoV-19 (SARS-CoV-2) compared to SARS-CoV-1. The New England Journal of Medicine . March 2020. https://www.nejm.org/doi/10.1056/NEJMc2004973.
  2. Chin A, Chu J, Perera M, et al. Stability of SARS-CoV-2 in different environmental conditions. The Lancet Microbe. April 2020. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2666524720300033?via=ihub#bibl10.
  3. Centers for Disease Control and Prevention https://www.cdc.gov/coronavirus/2019-ncov/prevent-getting-sick/how-covid-spreads.html

Opublikowano: 21 kwietnia 2020